كريمه « أوِ التّابِعينَ غَيْرِ أولِى الإرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ » ( سوره‌ى نور ، آيه‌ى 31 ) « مردانى كه در حاشيه‌ى زندگيند » كه نياز جنسى هرگز ندارند ، كه يا خيلى پيرند و يا حالت و يا آلت مردانگى ندارند ، و يا بالاخره چنان جرأتى به‌خود نمىبينند كه با بانوى خانه‌اى كه در آن كار مىكنند درآميزند اينان نيز از نامحرمان نيستند . مسأله‌ى 690 - حكم حجاب زنان مسلمان بر دو مبنى است ، يكى احترام ناموس و عفاف زنان و اين‌كه مورد پىگير و آزار قرار نگيرند ، و ديگرى هم حفظ عفت و پاكى مردان كه از هوسرانى با زنان در امان باشند ، و هر دوى اين‌ها بر محور امكان استفاده‌هاى جنسى است ، بنابراين زنان غير مسلمان ، و يا زنان مسلمانى كه اگر از بىحجابى بازشان داريد نمىپذيرند و برحسب روايتى كه درباره زنان روستايى است كه حكمت اين‌كه نظر كردن به‌آن‌ها جايز است اين است كه « لأنَّهُنَّ إذا نُهينَ لا يَنْتَهين » « اگر نهيشان كنى نمىپذيرند » در اين‌جا احترام چنان زنى كه پايبند به‌حجاب نيست از بعد نظر كردن به‌غير صورتشان - به‌جز جاهاى حساسشان - نيز ساقط است ، و تنها بعد دوم و سوم ممنوعيت نظر كردن مىماند كه از روى شهوت يا ريبه باشد كه در اين صورت چنان‌چه مرد احساس خوف كرد بايد روى خود را برگرداند و صحنه را ترك كند . مسأله‌ى 691 - دختر و پسر اجنبيى كه هم‌چون فرزند خود بزرگ كرده‌ايد كه يا نمىدانند از فرزندان اصلى شما نيستند و يا مىدانند ولى در هر صورت هرگز تجاذب جنسى در اين‌ميان نيست ، پسرشان مشمول « لَمْ يَظْهُروا عَلى عَوراتِ النِّساءِ » و « التابعين غير اولى الاربة من الرجال » است ، و دخترشان هم برحسب آياتى مانند « وَ الْقَواعِدُ منَ النِساء » هر دو در حكم محارم‌اند ، كه نه براى اين پسر و نه براى آن دختر نسبت به‌زن و مرد خانه و پسران و دختران خانه هرگز جاذبه‌ى جنسى وجود ندارد - ولى در محارم اگر جاذبه‌ى جنسى باشد حجاب هم بر آنان واجب مىشود - و در عين اين‌كه در اين‌جا محرميت عرضى حاصل است در عين حال اين پسران و دختران اجنبى ازدواج با آنان هم جايز است ، مانند مردان يا زنان بىشهوت .